შუმერებისთვის ლუდი მხოლოდ სასმელი არ იყო. ის ღმერთებთან კავშირის ფორმას წარმოადგენდა. მათ სჯეროდათ, რომ ლუდის ხარშვის პროცესი პირდაპირ იყო დაკავშირებული ღვთაებრივ ნებასთან.
თუ ლუდი გაფუჭდებოდა, ეს უბრალოდ ტექნიკური შეცდომად არ ითვლებოდა. შუმერების რწმენით, ცუდი დუღილი ღმერთების უკმაყოფილებას ნიშნავდა. ეს შეიძლებოდა ყოფილიყო გაფრთხილება, სასჯელი ან ნიშანი იმისა, რომ ადამიანები რაღაცას არასწორად აკეთებდნენ.
ლუდის ხარშვა ამიტომ იქცა სულიერ პასუხისმგებლობად. ხარშვისას აუცილებელი იყო წესების დაცვა, სისუფთავე, ყურადღება და პატივისცემა პროცესის მიმართ. თითოეული ნაბიჯი - ინგრედიენტების შერჩევა, დუღილის კონტროლი და დროის დაცვა ღმერთებთან ურთიერთობის ნაწილად მიიჩნეოდა.
სწორედ ამიტომ შუმერებში ლუდის ხარშვა იყო არა მხოლოდ გემოზე ზრუნვა, არამედ რიტუალი. ცუდი ლუდი ნიშნავდა სულიერ კრიზისს, ხოლო კარგი ლუდი ღმერთების კეთილგანწყობას. ასე გადაიქცა ლუდი ერთდროულად საკვებად, რწმენად და პასუხისმგებლობად.