ძველ ჩინეთში ადამიანებმა ბრინჯის, თაფლის და სხვადასხვა ხილის გამოყენებით დაიწყეს ფერმენტირებული სასმელების დამზადება. ეს იყო ერთ-ერთი პირველი შემთხვევა, როდესაც ლუდი არა მარცვლეულისგან, არამედ ბრინჯისგან შეიქმნა - სრულიად განსხვავებული კულტურული მიდგომით.
ეს სასმელი ყოველდღიური მოხმარებისთვის არ გამოიყენებოდა. პირიქით - მას განსაკუთრებული მნიშვნელობა ჰქონდა. ბრინჯის ლუდს სვამდნენ რიტუალებში, რელიგიურ ცერემონიებში და სამეფო დღესასწაულებზე. ის სიმბოლურად უკავშირდებოდა წინაპრებს, ბუნებას და სულიერ სამყაროს.
რიტუალები და გლობალური ფენომენი
ლუდი აქ უკვე აღარ იყო მხოლოდ საკვები ან კალორიების წყარო. ის გახდა კულტურის, ტრადიციის და სოციალური იდენტობის ნაწილი. ფერმენტაცია აღიქმებოდა როგორც ბუნებრივი და თითქმის მისტიკური პროცესი, რომელიც ადამიანს სამყაროს წესრიგთან აკავშირებდა.
განსაკუთრებით საინტერესოა ის ფაქტი, რომ ჩინეთში აღმოჩენილი უძველესი ჭურჭელი დღემდე ინახავს ფერმენტაციის ქიმიურ კვალს. ეს არტეფაქტები ცხადყოფს, რომ ლუდის ისტორია მხოლოდ დასავლურ ცივილიზაციასთან არ არის დაკავშირებული - ის გლობალური მოვლენაა, რომელიც სხვადასხვა კულტურაში დამოუკიდებლად იბადებოდა.