სკანდინავიური ღმერთებისთვის ლუდი და თაფლიანი სასმელები (თაფლუჭი) წმინდა სუფრის განუყოფელი ნაწილი იყო. ღმერთების ნადიმებზე სასმელი არ წარმოადგენდა უბრალოდ სიამოვნებას - ის ძალის, ერთობისა და სიბრძნის სიმბოლოს განასახიერებდა.
ოდინი, თორი და სხვა სკანდინავიური ღმერთები სასმელს სვამდნენ როგორც სულიერი და ფიზიკური ძალის წყაროს. ღმერთების დარბაზებში, ვალჰალაში, ლუდი და თაფლუჭი აერთიანებდა ღმერთებსა და გმირ მეომრებს. ერთი სუფრა ნიშნავდა ერთ მიზანს - ბრძოლისთვის მზადებას და დიდების მოპოვებას.
სკანდინავიურ რწმენაში სასმელი აძლიერებდა სულს, ამყარებდა ერთგულებას და უკვდავების იდეას უკავშირდებოდა. ნადიმი იყო რიტუალი, სადაც თითოეული ყლუპი ძალას მატებდა როგორც ღმერთებს, ისე მათ რჩეულ მეომრებს.
ეგირი და ვალჰალას ამოუწურავი ლუდი
ზღვის გიგანტი ეგირი ღმერთების „მთავარ მხარშველად“ ითვლებოდა. ლეგენდის თანახმად, თორმა მას უზარმაზარი ქვაბი მოუტანა, რომელიც იმდენად დიდი იყო, რომ მასში მომზადებული ლუდი ყველას ჰყოფნიდა. როდესაც ეგირი ლუდს ხარშავდა, ზღვის ზედაპირზე თეთრი ქაფი ჩნდებოდა, რაც ვიკინგებისთვის იმის ნიშანი იყო, რომ ღმერთები იმ წამს ნადიმობდნენ და ერთობას ზეიმობდნენ.
ვიკინგების რწმენით ვალჰალას დარბაზში, სადაც გარდაცვლილი მეომრები ღმერთებთან ერთად იკრიბებიან, არსებობს ჯადოსნური თხა - ჰეიდრუნი. ის შენობის სახურავზე დგას და ხის ფოთლებს ჭამს, ხოლო მისი ცურიდან ლუდი მოედინება. ეს სიმბოლოა იმისა, რომ დიდებაში მყოფთათვის ნადიმი არასოდეს სრულდება.
სწორედ ამიტომ ლუდი სკანდინავიურ მითოლოგიაში არ არის მხოლოდ გართობა. ის არის ძალა, კავშირი, უკვდავების დაპირება და ღმერთებისა და ადამიანების ერთობას გამოხატავს!