ამ დროს ლუდის ხარისხი უკვე კანონით კონტროლდება.
ძველ ბაბილონში ლუდი იმდენად მნიშვნელოვანი იყო, რომ მისი წარმოება სახელმწიფოს ზედამხედველობის ქვეშ მოექცა. ჰამურაბის კანონები არეგულირებდა არა მხოლოდ ვაჭრობასა და შრომას, არამედ ლუდის ხარისხსაც.
ბაბილონში ლუდსახარშებს მკაფიო წესები ჰქონდათ. თუ ლუდი წყლით იყო განზავებული, ან ხარისხი სტანდარტს არ აკმაყოფილებდა, მწარმოებელს მკაცრი სასჯელი ელოდა. ეს კანონები იცავდა მომხმარებელს და ამავე დროს ამაღლებდა ლუდის მნიშვნელობას საზოგადოებაში.
ლუდი აქ უკვე აღარ იყო უბრალოდ სასმელი ან ხელობა. ის იქცა კონტროლირებულ პროდუქტად, რომლის ხარისხი სახელმწიფოს ინტერესს წარმოადგენდა. ეს ნიშნავს, რომ ლუდი იყო ეკონომიკის, სოციალური წესრიგისა და სამართლის სისტემის ნაწილი.
როდესაც ლუდის ხარისხი კანონშია ჩაწერილი, ეს ერთ რამეს ადასტურებს: ლუდის კულტურა იმდენად განვითარებული იყო, რომ მის დაცვას სამართალი სჭირდებოდა. თითქოს წარმოუდგენელია, მაგრამ ხარისხზე კონტროლი არსებობდა უკვე 4 000 წლის წინ!